Vanesa Santiago Grindr bibliotecario

La hija del huracán, de Kacen Callender, en Grindr

A protagonista da historia é unha rapaza de 12 anos, Caroline Murphy, que vive no arquipélago das Illas Virxes. Caroline vive co seu pai nunha illa, Water Island, na que son os únicos veciños e a súa conexión con Santo Tomás, a illa onde fan vida social, é un ferry e a lancha do señor Lochana, ademais da barquiña do pai que está a maior parte do tempo varada na praia. Nese escenario, Caroline debe lidar coas nenas da escola e a súa profesora, que a desprezan por considerala “demasiado negra”, a ausencia do pai que pasa o día no traballo, e o abandono da nai, que un día desapareceu sen máis explicacións e a que Caroline desexa atopar con todas as súas forzas, xunto coa visión esporádica do espírito dunha muller, feito que sempre a inqueda. Ata que un día chega unha alumna nova, Kalinda, e a súa vida dará un envorco.

Con semellante caldo de cultivo, Kacen Kallender, persoa trans oriúnda e amante das Illas Virxes, constrúe unha historia robusta e atractiva en base a motores literarios clásicos trasladados a xeografías que nos resultan exóticas.

Así, revivimos o tropo da ausencia da figura paterna (materna neste caso) e o anhelo de atopala, presente na literatura desde que Telémaco buscou a Ulises, que será o eixo central sobre o que rote a historia, pero do que xurdirán outros aspectos que enriquecerán a trama:

  • A illa onde habita como personificación da propia Caroline e a súa vida interior e, de xeito inverso, Caroline como a encarnación do imaxinario caribeño, co seu nacemento marabilloso e a constante presenza do sobrenatural ao seu arredor, así como o racismo e a vivencia da negritude na vida social, tanto na illa de Santo Tomás como dentro das paredes da escola.
  • O ecosistema escolar, con particularidades propias de escolas femininas (e católica, neste caso) como fermento do amor homosexual, e con características comúns á maioría de escolas secundarias como o acoso e o bullying dunha parte do alumnado (e aquí tamén do profesorado) a outra; ou o mentor magnánimo encarnado na figura da directora e que nos resulta familiar a quen limos Harry Potter ou as novelas de internados de Enid Blyton.
    • As novelas de internados de Enid Blyton merecen o seu oco aquí, porque nelas están presente de xeito continuo as “amizades exclusivas”, que lembran sen rubor ningún relacións de parella entre mulleres, con celos incluídos, e que a escritora Diana Gutiérrez analiza polo miúdo no seu post “El género de internados, entre la diversión juvenil y la deconstrucción”, para absoluto desfrute de quen gozamos con eles na nosa nenez e adolescencia.
  • O coidado da saúde mental e as diversidades, temas que aparecen con certa tanxencialidade no relato pero case imprescindibles na literatura dos nosos días.
  • A metaliteratura, un aspecto que de xeito persoal me resulta fascinante e que se recolle nunha conversa que ten lugar entre Caroline e Kalinda.

Xa temos, logo, cubertos os datos persoais do libro e ao pinchar no match aparecen unha serie de gorentosas conexións. A non perder!

Eis os títulos da imaxe:

E, coma sempre, para atopar máis conexións con La hija del huracán non deixes de visitar o noso catálogo!

Vanesa Santiago Grindr bibliotecario

“Sangue 12”, de Cris Pavón, no Grindr

É o libro de Cris Pavón un dos poucos exemplos que podemos atopar de literatura vampírica galaica e, se ninguén o rebate, a primeira novela do tema en galego. Antes disto, Emilia Pardo Bazán escribira o relato “Vampiro” (en castelán, abofé), en 1901, e, xa en lingua galega, Castelao amenta a figura dun vampiro (cacique en vida) no relato “Un ollo de vidro” (1922). Entre a historia de Pardo Bazán e a de Cris Pavón, ambientada xa nas modernidades do século XXI, media máis dun século. Como median tamén entre as distintas páxinas de Sangue 12, que cronoloxicamente veñen e van entre o presente (primeiros anos do século XXI) ata un difuso pasado dous centos de anos atrás.

A protagonista do noso libro é unha vampira de aspecto anenado engaiolada cos efluvios da menstruación dunha rapariga, á que comeza a axexar. A partir de aí, a trama vaise enredando arredor da relación que xurde entre ambas as dúas, vampira ancorada nunha incipiente puberdade, e adolescente, e un cóctel temático no que por veces a autora pasa de puntas e por veces profunda onde nos ofrece un pouco de todo, co descubrimento da propia identidade como base principal.

Ademais dese, vanse alternando un feixe de ingredientes que ás veces non se perciben con claridade pero que permiten que a obra poida interesar a diferentes tipos de amantes da lectura e que permitirán abrir o abano de libros a matchear tras este se che gustou o que liches nel.

Características tradicionais dos vampiros.Características da protagonista de “Sangue 12”.
Pel pálida e caeiros.Só se menciona a súa pel pálida.
Consumo de sangue doutras persoas mediante a agresión física.Consumo de sangue en bolsas médicas, malia afirmar que no pasado consumíaa de forma directa das vítimas.
Descanso diurno en cadaleitos.Cóntase que “esperta” tras un longo tempo, pero que non ten necesidade biolóxica de durmir, e non aparecen cadaleitos por ningures.
Presenza dun “criado” que adoita protexer polo día ao seu “amo” coa esperanza de ser “convertido”.Presenza dunha “criada” que semella aceptar a condición da protagonista sen facer preguntas, a señora Lansbury.
Problemas coa luz do sol.Non semella ter problemas coa luz do sol.
Gran número de poderes sobrenaturais, incluída a (case) inmortalidade e non avellentamento.Posúe un só poder sobrenatural (influencia onírica) ademais da (case) inmortalidade e non avellentamento.
O vampiro só entra na casa dunha persoa se esta o convida.Malia xogar con ese estereotipo, parece que aquí o adaptan máis ao consentemento na relación sexual.
A conversión ao estado vampírico adoita ocorrer tras ser trabado por un.Non se resolve o enigma da conversión da protagonista en vampira, malia dar pistas que a vencellan con algún tipo de abuso sexual incestuoso.

Están nas páxinas de Sangue 12 , ademais da polisemia desa cifra inserida no título (12 anos, doce sabor, un sangue especial), a síndrome de Peter Pan e os abusos infantís, a menstruación como símbolo de transición e esa idade fronteiriza entre nenez e adultez que é a adolescencia, coa exploración sexual tanto no acto en si como na aceptación normalizada dunha identidade e unha orientación propias, neste caso lesbianismo, e tamén como símbolo que preconiza o avance das etapas da vida ata caer na inevitabilidade da morte, a literatura gótica e o The raven de Edgar A. Poe, co seu corvo sinistro sinalando a parte escura da vida, Nevermore, nevermore, o ano sen verán, o grand tour dos aristócratas por Europa, as guerras napoleónicas, Villa Diodati, lord Byron e Polidori e os Shelley, Frankenstein, Ada Lovelace, a máquina analítica de Babagge, o mito de Prometeo e a rebelión das máquinas, a ciencia ficción (nos pesadelos de Ada Lovelace) no limbo da fantasía (afirmada nos poderes sobrenaturais da vampira), e ata a tentación do consumo de drogas. Alguén da máis?

Con tanta diversidade temática, van aquí títulos que prenderon o pilotiño verde ao encaixar nalgunha chaveta coa devandita novela Sangue 12. Activamos o Grindr bibliotecario!

Match co vampirismo en feminino e seres sobrenaturais movéndose na ambigüidade

Match con adolescentes que exploran a súa sexualidade desde o lesbianismo

Match co ano sen verán que esporeou a creatividade no círculo de Polidori e compaña

Match con Ada Lovelace e a rebelión das máquinas

Por se estes títulos non abondasen, lembra que podes atopar máis no noso catálogo, o querido Cascarilleiro!